Kategoria: Zagadnienia językowe

ZAINTERESOWANIA JĘZYKOZNAWSTWA

Zainteresowania językoznawstwa wieku XIX, językoznawstwa utożsa­mianego z gramatyką porównawczą języków indoeuropejskich, skupiały się głównie na badaniu procesów różnicowania się języka indoeuropejskiego. Jest rzeczą zrozumiałą, że ten, kogo interesują jakiekolwiek procesy i zmia­ny, interesuje się także ich punktami wyjścia, pierwszymi impulsami, które doprowadziły do zmian. Toteż w językoznawstwie XIX wieku bardzo żywe były zainteresowania stanem praindoeuropejskim i bardzo żywa była chęć rekonstruowania tego stanu. W ten sposób ujmował jeszcze zada­nia językoznawstwa indoeuropejskiego wybitny językoznawca Porzeziński, zmarły w Warszawie w roku 1929.

Cześć, z tej strony Władysław i chciałbym Cię zaprosić do komentowania moich wpisów! Blog ten jest poświęcony tematyce technicznej, więc mam nadzieję, że Cię to zainteresuje!

REKONSTRUOWANIE PUNKTÓW WYJŚCIA

Rekonstruowanie indoeuropejskich punktów wyjścia inaczej niż Porzeziński pojmował Meillet, dla którego literowe symbole tych punktów wyjścia były tylko konwencjonalnymi znakami „systemów odpowiedniości” głoskowych w różnych językach in­doeuropejskich. W rekonstrukcji języka indoeuropejskiego widział główne zadanie językoznawstwa porównawczego wybitny językoznawca niemiecki, zmarły w roku 1868 — Schleicher, jeden z nauczycieli Baudouina de Cour- tenay. Ze swoją pracą komparatysty łączył Schleicher stany z jednej strony pewnej euforii, z drugiej — pewnej melancholii. Euforia jego polegała na zaufaniu do swojej metody poznawczej: Schleicher wierzył, że teoretycznie rekonstruowane przez niego formy języka indoeuropejskiego były nie hipo­tezami, ale osiągnięciami faktycznymi.

Cześć, z tej strony Władysław i chciałbym Cię zaprosić do komentowania moich wpisów! Blog ten jest poświęcony tematyce technicznej, więc mam nadzieję, że Cię to zainteresuje!

TEORETYCZNA MELANCHOLIA

Napisał on nawet bajkę w języku indoeuropejskim i był przeświadczony o tym, że był to istotnie język indo- europejski. Teoretyczna melancholia Schleichera znajdowała wyraz w jego poglądzie na ogólny kierunek ewolucji języków indoeuropejskich; wycho­dząc ze słusznego stwierdzenia, że pod względem bogactwa form język indoeuropejski przewyższał wszystkie języki, które się z niego rozwinęły, Schleicher dochodził do wniosku, że historia języków wywodzących się z języka indoeuropejskiego była historią ich degeneracji. Język indoeuro­pejski porównywał on do posągu o pięknych kształtach, który był toczony falami rzeki po kamienistym dnie, skutkiem czego rozpadł się na nieforemne bryły.

Cześć, z tej strony Władysław i chciałbym Cię zaprosić do komentowania moich wpisów! Blog ten jest poświęcony tematyce technicznej, więc mam nadzieję, że Cię to zainteresuje!

Z POWODU NASTROJÓW

Z powodu takich właśnie nastrojów i takiego sposobu pojmowania ewolucji języków indoeuropejskich Jespersen pisał, że językoznawstwo „stało przez dłuższy czas pod znakiem raka”. Przy takiej postawie nie znajdowało uwzględnienia zainteresowanie samą treścią ewolucji języków, zainteresowanie łączące się oczywiście z zagadnieniami poznawczej funkcji języka.Nie kto inny wprawdzie jak genialny komparatysta Ferdynand de Saussure określił język jako system znaków. Określenie to jest bardzo często od tego czasu powtarzane. Ale trzeba dodać pewne wyjaśnienie. Ogól no językoznawcze koncepcje de Saussure’a nie były bezpośrednio wy­kwitem gramatyki historyczno-porównawczej i nie z komparatystyki bezpośrednio się zrodziły.

Cześć, z tej strony Władysław i chciałbym Cię zaprosić do komentowania moich wpisów! Blog ten jest poświęcony tematyce technicznej, więc mam nadzieję, że Cię to zainteresuje!

POGLĄDY OGÓLNOJĘZYKOZNAWCZE

Poglądy ogólnojęzykoznawcze de Saussure’a były echem koncepcji socjologicznych Durklieima. De Saussure pilnie śle­dził dyskusje między Durkheimem a Tardem. Całokształt doktryny Sau- ssurowskiej — o ile to określenie można zastosować do treści zawartej w znanym Kursie językoznawstwa ogólnego zredagowanym przez Bally i Sechehaye — zarysowuje się jako swoisty kompromis między dwiema doktrynami socjologicznymi Durkheima i Tarde’a. Mielibyśmy więc tu do czynienia z charakterystycznym objawem tego, że językoznawstwo w wieku XIX i w początkach wieku XX, jako dyscyplina o mniej rozleg­łych horyzontach, z konieczności uległo wpływowi dyscyplin bardziej teoretycznie rozległych, jakimi były ówczesna socjologia i psychologia.

Cześć, z tej strony Władysław i chciałbym Cię zaprosić do komentowania moich wpisów! Blog ten jest poświęcony tematyce technicznej, więc mam nadzieję, że Cię to zainteresuje!